نظریه بازنمودی ذهن موضوعی راجع به ویژگیهای دلالت شناسانه (/معناشناسانه) است، یعنی علمي که وجود موضوعات ذهنی قابل ارزیابی ِدلالت شناسانه را فرض میگیرد، که شامل مفاهیم، تصورات، انطباعات و معانی ميباشد. نظریه بازنمودی ذهن ميگوید حالات ذهنی التفاتی بعنوان نسبتی برای بازنمود و توضیح حیث التفاتی بین واژگان بازنمودی ذهن و ویژگیهای دلالت شناسانه می باشد و فرضیههای ذهنی نظیر استدلال، تفکر و تصورکردن از نتایج حالات ذهنی التفاتی است. در مورد بازنمود ذهنی این فرض سنتی وجود دارد که دو نوع حالت بازنمودی را ميتوان از هم تفکیک کرد. نخست؛ عدهایی

محتوای بازنمودی ذهنی نوعاً با اشیاء انتزاعی مانند مجموعه ها، گزاره ها، روابط و ویژگیها در نظر گرفته میشود. اما سوالی که خصوصاً برای طبیعت گرایان مطرح میشود اینست که چطور بازنمودی ذهنی از داشتن محتوایشان ناشی میشود؟ دراینجا سوال این نیست که چطور اشیاء انتزاعی ميتوانند طبیعی شوند، بلکه مسئله اینست که چطور ميتوان قرائت طبیعی شده از نسبت های تعیین محتوی بین بازنمودی ذهنی و اشیاء انتزاعی بدست دهیم؟ دو نظریه طبیعی سازی معاصر برای تعیین محتوی وجود دارد: نظریه علِّی- اطلاعاتی و نظریه کارکردی. مطابق نظریه علِّی- اطلاعاتی که عمدتاً توسط درتسکی ا

نیکو رسی، اما ناگریز به زندان غربی باز خواهی گشت، [چون] هنوز همه بند را از خود برنیفکندی(قصه غربت غربی) مجسمهٔ نصب شده در میدان حر با عنوان اصلی «نبرد گرشاسپ با اژدها» در سال ۱۳۳۹ در میدان باغشاه نصب شد. مفهوم روایی این مجسمه، بیانگر پیروزی نیکی بر شر و بدی است. این مجسمه نبرد پیروزمندانه گرشاسپ، از پهلوانان شاهنامه را با اژدها نشان میدهد. اما برای من، این مجسمه همیشه نماد پیروزی انسان بر نفس سرکش و بازکردن بندهای وابستگی و تعلقات مادی است.

«و شدت قبول در اجسام صیقلی گاه به درجه ایی می رسد که علاوه بر پذیرفته نور، صورت خورشید در آن جلوه گر می شود. همچنین بعضی حیوانات علاوه بر آنکه آثار روح را بشدت هرچه تمامتر قابلست، می تواند شبیه روح شود و بصورت آن متصور گردد و این استعداد ویژه انسان است. و پیغمبر به این مرتبه اشاره فرموده است: «ان الله خلق آدم صورته» و اگر این صورت در آدمی بدان حد قوی شود که همه صور نسبت به آن متلاشی گردد و از هم فرویزد و همان صورت الاهی ماند و بس، وسبحات نور او بهرچه رسد بسوزاند این چنین آدمی نظیر آینه ییست که نور او بدو منعکس می شود. و آتش در دیگران میزند و چنین حالتی میس

این مقاله نوشته George Schrader در کتابی با عنوان Kant به چاپ رسیده است. این کتاب که خود مجموعه مقالاتی است در باره کانت توسط کانت شناسان معروف دهه 80 نوشته شده اند و دید بسیار خوبی به کانت ارائه می دهد. موضوعاتی مانند معنای استعلایی، مقولات، شی فی نفسه، نقد برهان وجودی، زیباشناسی و چند موضوع دیگر در فلسفه کانت. این پست ترجمه بخشی مهمی از این مقاله را دربرمی گیرد. من تمام مقاله را ترجمه نکرده ام ولی آن بخشی که سه ناسازگاری در موضوع شی فی نفسه را که Schrader بیان کرده آورده ام. ارجاعات A و B مربوط به ویرایش های اول و دوم نقد عقل محض است و Prol ارجاعات کتاب تمهیدات کانت می